Wandelen, knie, armoede en bergen

3

Op 29 september 2007 begonnen wij als twee ex-studenten zonder al te veel conditie aan de wandeling van ons leven. We zouden via kleine Nepalese dorpjes linksom rond het Annapurna massief lopen. Via een pas van 5416 meter hoogte en na een afstand van bijna 200 km zouden we weer aan het zuiden van de 8000 meter hoge bergen uitkomen. De route die bekend staat als het Annapurna Circuit.

We kwamen in een schattige Hindu-bus te zitten die van alle kanten lekte. Op zich geen probleem, want we konden wel plekken vinden waar we konden zitten zonder al te nat te worden. De rest van de tocht hadden we de weergoden aan onze kant; alleen rotweer op de twee rustdagen die we hadden. Onze drager woog een kilootje of 55 en die droeg onze 18 kilo zware rugzak plus zijn eigen kleding/bagage. Dat was niet zo heel veel (en dit laatste kon ik aan het eind van de trip ruiken aan mijn tas…).

We begonnen in Besisahar (28.23697N 84.37241E). We waren best zenuwachtig over wat ons te wachten stond en zo rond een uurtje of acht gingen we slapen: een gemiddelde trekking dag ziet er als volgt uit:
6:30u: opstaan en tas inpakken
7:00u: ontbijt (avond van te voren bestellen)
7:30u: beginnen met wandelen
11:00u: lunch
12:30u: nog twee uur wandelen
14:30u: relaxen op je bed met een boek of rondkijken in het dorp als je de puf hebt
18:00u: diner in het hotel (met tijdens de trekking gemaakte vrienden)
20:00u: Yes! Slapen.

De hotels zijn behoorlijk primitief. Maar je bent zo moe dat je toch wel slaapt en onze (gehuurde) donzen slaapzak zorgt voor warmte ondanks de gaten in de slaapkamer. Voor een gat-in-de-grond WC die je doorspoelt met een bakje water halen we onze neus ook niet meer op.

De eerste avond praten we wat met onze gids Bashu en hij wil graag weten waarom wij reizen: waarom kun je niet gewoon je geld besteden aan je auto, huis en vrouw/kinderen? Ik kon het hem niet uitleggen dat als je het kan, je het doet.
In Chamje (28.43650N 84.38962E) hebben we met de kinderen van een kleuterschool gespeeld en we hebben foto’s gemaakt van een familie. Deze foto’s moeten we in Kathmandu laten afdrukken en meegeven aan de gids, die ze dan over een maandje aan de familie zal geven.
Dezelfde familie heeft ook een kip minder. Bashu vroeg ons: Do you like chicken? Wij bevestigden uiteraard en toen vroeg hij, al wijzend naar een lieve witte kip: That chicken? Na een uurtje of twee lag hij in stukjes en gefrituurd op ons bord.

De hele regio is niet ontsloten met een weg, dus er is alleen een smal pad, dat je deelt met ossen, ezels, dragers en yaks. Er komen geen auto’s (het enige gemotoriseerde geluid zijn heli’s en vliegtuigen (waar je op neerkijkt vanuit de bergen omdat je boven de normale vlieghoogte van deze dingen zit!)). Het is dus af en toe schipperen om de ezels, die vaak op ramkoers met je zitten (dat vinden ze vast leuk) voor te laten gaan aan de goede kant van de afgrond.

Na 5 dagen kwamen we bij ongekend mooie landschappen. We liepen langs rotsen die uitgesleten waren door gletsjerijs en langs de Annapurna II, een berg die bijna niet te beklimmen is (en bijna 8000 meter hoog): in een woord “prachtig”. We komen nu ook boven de 3000 meter en de eerste mensen vallen ziek af (en dan moet je dus weer helemaal terug lopen) met symptomen van AMS. Gelukkig blijft het voor ons beperkt tot een lichte hoofdpijn.

Na ongeveer 7 dagen kwamen we vlak voor de helse dag: de dag dat we de Thorung La (28.79353N 83.93885E) zouden gaan bedwingen. Met 5416m is het een heuse berg, hoger dan de Mont Blanc, de hoogste berg in Europa. Het sneeuwt er, er giert een koude wind en er is maar minder dan 50% zuurstof. En dat moesten wij dan gaan doen… We kwamen met een team van 12 (6 trekkers, 3 gidsen en 3 dragers) aan de voet bij elkaar en zo liepen we tergend langzaam omhoog rond 4:30u. Na een korte nacht in de kou (water in onze flessen bevroor daar gewoon) was het wel even een aanslag op je spieren.
Rond 8:00u bereikten we de top, maar toen moesten we nog 1800 meter dalen. Ik had mijn knie verdraaid een paar dagen daarvoor, dus de afdaling was echt heel zwaar. Toch bereikten we na ruim 9 uur Muktinath (op een schaaltje havermoutpap, 2 Snickers, een paar koekjes en 2 flessen water/thee).

De terugweg van het Annpurna circuit was minder boeiend, we liepen door een droge woestenij en slechts op de laatste dag kwamen we aan in de subtropen (28.49818N 83.65305E), alwaar we de sneeuw snel vergaten (er zat echt maar vier dagen tussen).

Al met al was het een hele belevenis, een beetje onwerkelijk om zo vanuit de subtropen naar de alpine-regio en terug te lopen. Je leert ook de mensen in de bergen kennen: ze moeten hard werken, veel harder dan wij, en dan nog hebben ze soms geen stromend water en een auto, sommigen hebben nog nooit een auto in het echt gezien. We hebben beesten in ons hotel gezien, die echt te eng voor woorden zijn (motten ter grootte van een mus, een slang, grote spinnen, bidsprinkhanen, wandelende takken en grote hagedissen).

Ik raad het iedereen aan, je kunt het ook voor een korte vakantie doen (wij deden het in 17 dagen, maar het is ook mogelijk in 13 als je het vliegtuig neemt vanuit de tweede plaats na de pas).

Over ruim een week gaan we naar India, dus dan horen jullie dan wel weer meer. Namaste!

Share.

About Author

Tikva is fulltime blogger en oprichter van Gezin op Reis. Ze heeft meer dan 70 landen bezocht waarvan meer dan 30 met haar dochter (2013). Haar favoriete continenten zijn Europa, Latijns-Amerika en Azië. Ze begon de website in 2014 om ervaringen en tips voor (toen nog) reizen met een baby te delen. Inmiddels is Gezin op Reis de grootste website in Nederland over vakanties met kinderen wereldwijd. Jouw bron voor goede, betrouwbare informatie die jullie vakantie een stuk makkelijker maakt.

3 reacties

  1. Hoi Tikva en Marcel,

    Ik vermaak me prima met jullie verhalen, het klinkt als een geweldige ervaring…! Heel veel plezier nog daar.

    gr, Marc (AAB)

  2. Wauw, dat klinkt echt fantastisch!!!
    Abel en ik hebben ook net een enorm avontuurlijk weekend achter de rug in Center Parcs ;).
    Heel veel liefs,
    Tamara

Leave A Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.