Spanning en sensatie Guatemala

1

De eerste keer dat we in Guatemala bezochten is alweer een tijdje terug, nog voordat we in Mexico marcel’s ouders op gingen halen. In razende vaart reisden we van de ene kant van het land naar de andere kant maar we stopten nog wel even in Rio Dulce. Hier kan je namelijk een super mooie boottrip maken over de rivier naar de oceaan. Onderweg veel vogels, waterlelies, heuvels en nog meer moois. Je komt terecht in Livingstone, een Garifuna (Afrikanen, gedropt tijdens de reis naar Amerika) dorpje.

Riod Dulce en Livingstone

Riod Dulce en Livingstone

Na een dagje Rio Dulce weer vlug door en 5(!) minibusjes later stonden we in Flores en toen door naar de weinig gebruikte grensovergang met Mexico. Weinig gebruikt betekent dus ook geen verharde weg, maar een zandpad. Als het begint te stortregenen blijft er weinig van de weg en onze verwachte aankomsttijd over. Gelukkig hadden we interessante medereizigers waaronder een Nicaraguaan die illegaal in de VS werkt. Zijn vrouw en kinderen wonen er legaal maar zijn vergunning is ingetrokken voor 5 jaar (i.v.b. rijden met te hoog promillage). Elk jaar zoekt hij zijn oude moeder op in Nicaragua. Hij kan door gebrek aan een paspoort niet vliegen, dus dat is 15 dagen bussen en tot slot 2000US dollar betalen om de grens weer over gesmokkeld te worden. Dat is echt liefde voor je moeder!

In het pikkedonker en stortregen kwamen we eindelijk aan bij het eindpunt. De buschauffeur ontfermde zich over ons en we konden in hetzelfde hotel slapen als hij. Beide wc’s bleken echter vol stront te zitten en er holde een dikke vette kakkerlak over het bed heen. Nee, dat ging me echt te ver. In de stromende regen en in het pikkedonker waagden we ons leven met een gammele boot de rivier over naar Mexico naar een hotel. De grens was officieel al dicht zo waren wij dus ook een nachtje illegaal.

Flores, Tikal en Lanquin

Flores, Tikal en Lanquin

Na Mexico & Belize bezochten we de rest van Guatemala, we gaan weer naar Flores en deze keer bezoeken we de Maya site Tikal. Om 6.00 zijn we er al maar het is er wel extreem rustig we komen tot 8.00 slechts enkele andere mensen tegen. Tikal staat echter niet alleen bekend vanwege te torenhoge piramides (64meter) in de jungle maar ook om de berovingen met machetes, uzi’s en AK-47’s. We lopen dus niet echt op ons gemak rond en zijn voor het eerst in ons leven blij als de tourgroeps arriveren.

Dan door naar Lanquin dit is klein plaatsje en omdat het in de echte toeristenplaatsen zo rustig is denken we wel bijna alleen te zullen zijn. Verkeerd gedacht: het hotel (El Retiro) is hier de grote trekker. Goed eten in family style (allemaal aan een grote tafel), aan de rivier, leuke hutjes en happy hour ze hebben het duidelijk goed voor elkaar. Met 60 man zit het ramvol, het is duidelijk ff wennen. Hier ook veel backpackers die we normaal mijden, lui die altijd met de toeristen minibus reizen en al ziek worden van het idee bij een straatstalletje te eten. Ze hebben ook altijd de stoerste verhalen over die ene keer dat ze de lokale bus namen.

Maar gelukkig zijn er ook leuke lui en daarom hebben we het geweldig naar ons zin. Samen met de Nederlandse Marie Claire ondekt Marcel zijn nieuwe taltent: Jenga Master! We doen ook nog 2 tourtjes; 1 naar een vleermuizengrot en een andere naar de Semuc Champey en de K’achba grot. Hier waden we door een grot tot onze nek in het water enkel met de hulp van een kaarsje. Alsof dat nog niet avontuurlijk genoeg is moet je ook nog ff via een touw een waterval beklimmen en je door een smal gat laten vallen. Semuc Champey is een limestone formatie perfect om te zwemmen en te fotograferen. Onder het limestone loopt de rivier door. Met een touwlader klimmen we naar beneden om te zien waar de rivier onder het limestone uitkomt. De enige manier weer terug is in de rivier springen.

Antigua en Lago de Atitlán

Antigua en Lago de Atitlán

Na 3 dagen moeten we weer verder. Ons geld is op.. eigenlijk is het niet op maar we kunnen er niet bij, want de eerste pinautomaat is 2 ,5 uur verderop. Wij zijn niet de enige met dit probleem ons hele busje zit er vol mee. Iedereen is dan ook superblij wanneer in Guatemala stad een pinautomaat werkt. Kijk zo is er toch nog iets positiefs over die stad te zeggen.

Antigua is een fotoboek stadje vol gekleurde huisjes. De spanning en sensatie komt hier van een bezoek aan de Pacaya vulkaan. Deze is namelijk actief! En dan bedoelen we ook echt actief. Na een pittige hike van anderhalf uur staan we dan op een paar centimeter van een lava stroom. De korst waar je opstaat is ook maar hooguit 30 cm daaronder zit ook lava. Voor Marcel en wat andere daredevils is dit nog niet genoeg, hup stok erin.. joepie vuurtje,muntjes erin gooien en zelfs marshmellows proberen te roosteren (1.5 sec dan is die zwart). Dicht bij de lava is het echt snikheet, wij zijn erg blij met onze bergschoenen want bij andere mensen smelten de schoenzolen. Echt veilig is het allemaal niet en kan me ook geen ander land voorstellen waar dit toegestaan zou zijn. Het is alleen wel vet spectaculair en je moet gewoon maar hopen dat jij niet net die ene persoon bent die pech heeft.

Onze volgende stop is Lago Atitlan. Een mooi meer omgeven door 3 vulkanen en dorpjes bewoont door lokale bewoners die (vooral de vrouwen) traditionele kleding dragen. Denk gekleurde rokken, geborduurde blouses en vreemde hoofddeksels. Het familiestyle eten is ons zou goed bevallen dat we ook hier voor zo´n hotel kiezen. Instant vrienden, hangmatten (we kopen er 1 voor thuis), lekker eten, een duikje in het meer (18 meter diep), wat wil je nog meer. Maar niet alles is zou rustig als het lijkt je kunt hier ‘s nachts “aangevallen” worden door advocado´s (boem, trrrrrrrrrrrrrrr op je dakje heel eng als je niet weet wat het is). En ik vind een schorpioen in onze kamer, de maya vrouwen weten er wel raad me hup bezem op de kop en dood (ze zegt er nog muy peligrosso, heel gevaarlijk bij) Marcel staat er verbouwereerd bij hij had graag een foto gehad.

Soms heb je op reis iets dat je raakt. Ik heb dat met het dorpje Solola (15000 inwoners): we komen hier per ongeluk terecht. We vinden de Maya bevolking echt heel vriendelijk (normaal zijn ze gereserveerd), Marcel heeft een leuk gesprek en wisselt adressen uit met een familie. Dan horen we (en lezen later in de krant) dat een groep van 550 lokale bewoners de dag erop 2 overvallers uit hun huisjes heeft gehaald, ze naar het kerkhof heeft gebracht, overgoten met benzine en in de fik gezet. De politie kon er 1 redden de andere had toen al een half uur gebrand. Heftig!, ja de politie is heel laks maar is dit niet een beetje extreem het heft in eigen hand nemen, hoe weet je zeker dat iemand een overvaller is?, waarom staan er in de krant “before” and “after” pictures, waarom maak je foto´s en kijk je met 550 mensen hoe iemand levend verbrandt plus zo groot is het dorpje niet, wat gebeurt er met de vrouw en kinderen van deze mannen.

Het is allemaal erg onbegrijpelijk. Pas wanneer ik een paar dagen later bedenk dat we in Nederland zaken hebben gehad van mensen die doodgeslagen werden bijv omdat ze iemand aanspraken op het stukgooien van een bierflesje of sneeuwballen gooiden besluit ik dat je een land niet op zo´n incident kan veroordelen.

Xela

Xela

Onze laatste stop in Guatemala is Xela hier bekijken we nog wat mooie kerkjes en badderen in een hotspring. In een van de kerkjes zijn 2 mannen aan het restaureren als ze horen dat we uit Nederland komen vertellen ze dat ze op 30 April naar een gaaf feest waren geweest met veel Nederlanders waar iedereen oranje droeg en vlaggetjes op zijn wangen had! Hij had zelf met zijn companeron flink meegefeest (zoals elk jaar).

Guatemala was een positieve verassing, super afwisselend en een van onze favoriete landen van de hele reis. We hebben het voor ons doen ook leker rustig aan gedaan dus genoeg reden om nog eens terug te komen om alles te zien wat we nu gemist hebben.  Na Xela gaan we door naar Mexico waar een turbulente vlucht ons naar Mexico stad brengt waar we samen nog 3 dagen door hebben gebracht.

Share.

About Author

Tikva is fulltime blogger en oprichter van Gezin op Reis. Ze heeft meer dan 70 landen bezocht waarvan meer dan 30 met haar dochter (2013). Haar favoriete continenten zijn Europa, Latijns-Amerika en Azië. Ze begon de website in 2014 om ervaringen en tips voor (toen nog) reizen met een baby te delen. Inmiddels is Gezin op Reis de grootste website in Nederland over vakanties met kinderen wereldwijd. Jouw bron voor goede, betrouwbare informatie die jullie vakantie een stuk makkelijker maakt.

1 reactie

  1. Dag Tikva en Marcel,

    Jullie tweede reis door Guatemala is er wel eentje om nooit te vergeten, als ik zo de verhaaltjes lees. Ook wel een heel sportieve, zoals dat bij jullie past. Maar helaas, aan alles komt een eind. Dat schreef Tikva al in haar inleiding. Uiteraard wensen wij allereerst Marcel een goede thuisreis, Tikva nog een fijn verblijf en daarna een prettige terugreis. Persoonlijk denk ik dat je deze extra week een beetje verloren loopt. Het is veel stiller om je heen; je bent toch ook wel met de terugreis bezig en last but not least: je mist het samen “thuis” komen na acht-en-een-halve maand samen gereisd te hebben. We horen het nog wel.

    Tot ziens,

Leave A Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.