Twee dagen dobberen over de Mekong, slapen in Pakbeng en uitkomen in het sfeervolle Luang Prabang: de slowboat is een klassieker in Zuidoost-Azië. Maar is het ook leuk en haalbaar met (kleine) kinderen? Wij deden de georganiseerde tweedaagse variant vanuit Chiang Rai, met onze dochter die tijdens de reis 5 jaar werd, en delen in dit artikel stap voor stap hoe het gaat, wat je kunt verwachten en welke keuzes wij als gezin maakten.
Wij reisden in september, buiten de schoolvakanties, waardoor het net wat rustiger was aan boord dan in het hoogseizoen. Dat maakte het makkelijker om fijne plekken te vinden op de boot en gaf net wat meer rust tijdens de reis.
Waarom wij kozen voor de slow boat
Je kunt natuurlijk ook vliegen van Thailand naar Laos of met de bus of trein. Dan mis je wel twee dagen lang de rivier, de dorpjes langs de oevers en het “slow travel”-gevoel. De slowboat is in feite een transfer en mini-avontuur in één: je komt van A naar B, maar de reis zelf is een belevenis.
Voor ons als gezin was het fijn dat er veel geregeld was nadat we de tour boekten bij So Good Travel Chiang Rai. Dit hadden we van tevoren thuis al geboekt, maar je kunt dit ook ter plekke bij hun kantoor regelen. In het hoogseizoen is handig om van tevoren te boeken, aangezien er beperkt plek is. Alles was geregeld: de pick-up bij ons hotel (rond 05:00), vervoer naar de grens, hulp met het papierwerk bij de grens, vervoer naar de slowboatpier en de slowboat zelf. Dat scheelt enorm als je ondertussen ook een kleuter in het oog wilt houden, tassen draagt en alle paspoorten bij je hebt.
Onze ervaringen Slowboat Chiang Rai – Luang Prabang met kinderen
Vroege pick-up in Chiang Rai en de grensovergang
De eerste dag begint vroeg. Nog voor het ontbijt werden we rond 05:00 bij ons hotel in Chiang Rai opgehaald en in een minivan naar de grens met Laos gereden. Van de organisatie hebben we vooraf al het nodige papierwerk gekregen, zodat we bij de grens minder tijd kwijt zijn aan formulieren invullen. Dit konden we gemakkelijk invullen op hun kantoor, zodat ze ons erbij konden helpen.
We komen aan bij de Thaise kant van de grens na ongeveer 1,5 uur rijden en zijn er zelfs voordat er iemand aanwezig is. Gelukkig hadden we een ontbijtje to go mee, dus dat konden we mooi opeten terwijl onze begeleider alle papieren checkte, zodat we soepel door konden gaan. Aan de Thaise kant van de grens laten we vervolgens onze paspoorten uit Thailand stempelen en stappen we in de shuttlebus over de Thai–Lao Friendship Bridge richting Laos. Daar worden we weer opgevangen door de organisatie en krijgen we hulp bij de volgende stap: het visum voor Laos.
Na de visumsticker en de entree stempel lopen we naar buiten waar een tongshaw (een soort tuktuk) op ons wacht die ons in 10 minuten naar een klein kantoortje brengt van de organisatie waar we wat geld wisselen naar Laotiaanse kip (LAK) tegen het normale tarief en een lunchpakket meekrijgen. Ook krijgen we hier de kaartjes voor de slowboat: die moet je goed bewaren, want je hebt ze op beide dagen nodig om aan boord te komen.
Onze dochter was de tweede dag van deze reis naar Laos jarig en bij het kantoor stonden ze ons op te wachten met een heerlijke verjaardagstaart voor haar en een klein kadootje. Wat voelde ze zich ontzettend jarig toen de andere mensen van onze groep en de mensen van de organisatie voor haar zongen. Dat is iets wat ons voor altijd bij zal blijven.
Vanaf het kantoortje gaan we vervolgens weer met een tongshaw (tuktuk) naar de pier waar de slowboat klaar ligt. Je kunt vooraf niet kiezen hoe de boot is ingericht; dat is een verrassing. Gelukkig zijn we dit keer als eersten bij de boot, waardoor we rustig een fijne plek kunnen uitzoeken. Tot hier is de begeleiding van de organisatie. Er wordt ons nog eens verteld hoe het werkt. Hoe laat we morgen weer bij de slowboat moeten zijn en waar we op moeten letten.
Het leven op de slowboat, 7 uur varen met een kleuter
Op ons eerste traject, van Huay Xai naar Pakbeng, hebben we een slowboat met verschillende soorten zitplekken: losse stoelen en zithoekjes met twee banken en een tafel ertussen. Die laatste weten wij te bemachtigen, en dat blijkt met een kleuter echt ideaal. Onze dochter kan kleuren, stickers plakken, spelletjes spelen en tussendoor ook een filmpje kijken op de tablet, zonder dat we alles op schoot moeten balanceren.
De eerste dag op de boot duurt ongeveer 7 uur. Dat klinkt lang, en heel eerlijk: dat ís het ook, maar met een tafel en voldoende afleiding vliegt de tijd verrassend snel voorbij. We hebben vooraf films gedownload en hadden een kleurboek, potloden, stickers en spelletjes bij de hand. Af en toe lopen we een stukje door het gangpad, kijken we naar de dorpjes langs de oever en naar de boten die voorbij komen. Ook wordt er nog wat geslapen, want ja, het was wel heel erg vroeg vanmorgen.
Op de boot kun je wat drinken en snacks kopen, maar het aanbod is beperkt en niet altijd even kindvriendelijk, op wat chips na. We zijn blij dat we vooraf in Chiang Rai bij de 7/11 al goed hebben ingeslagen: drinken, fruit, droge snacks, broodjes en wat lekkers voor tussendoor.
Belangrijk detail: er is geen stroom aan boord. Zorg dus voor volledig opgeladen telefoons en tablets en neem een of meer powerbanks mee. Zeker als je schermtijd wilt inzetten als onderdeel van je overlevingstactiek met jonge kinderen.
Overnachten in Pakbeng: onze keuze
Aan het einde van de middag komt de slowboat aan in Pakbeng, een klein dorpje dat vooral leeft van de reizigers die hier overnachten. Bij de meeste georganiseerde tweedaagse slowboat-pakketten moet je zelf je overnachting regelen.
Wij kozen voor Mekong Riverside Lodge, vrijwel direct aan de pier. Bij aankomst stond er al iemand met ons naambordje te wachten en gelijk werd onze bagage op een zijspan van een motor gelegd. Zo fijn dat we na zo’n lange dag niet eerst omhoog moeten met onze bagage. Mekong Riverside Lodge is vrijwel het eerste hotel naast de slowboatpier en je loopt er binnen 5 minuten, langs wat kleine shops en restaurantjes, naartoe.
Eenmaal daar staat onze bagage al op ons te wachten en nog geen 5 minuten later zijn we ingecheckt en in onze kamer met een verfrissend drankje. Wij hadden een driepersoonskamer.
De kamer is eenvoudig, maar dik in orde voor een nacht:
- Er is geen airconditioning, maar wel meerdere ventilatoren.
- Een klamboe boven het bed, noodzakelijk zo naast de rivier en zonder airconditioning.
- Een ruim balkon met uitzicht over de Mekong.
In het eigen restaurant aan de overkant van de weg, met Indiase keuken, eten we ’s avonds verrassend lekker; het diner is wat ons betreft echt een aanrader. Het ontbijt is echter heel simpel, maar functioneel genoeg om weer op gang te komen en op tijd richting de boot te gaan. We halen bij een van de shopjes nog wel wat extra te eten voor op de boot.
Dag 2: opnieuw de rivier op richting Luang Prabang
De tweede dag vertrekt de slowboat rond 9:00 uur vanuit Pakbeng. Onze dochter was deze dag jarig en hoe gaaf is het om te ontwaken aan de rivier en aan de overkant in de verte olifanten te zien! Heel lief ook dat mensen die met ons op de tour naar de slowboat zaten bij het ontbijt voor haar zongen. Haar dag was helemaal gemaakt, en zo zie je maar hoe iets kleins iets heel bijzonders kan zijn.
Van tevoren kregen we de tip om tussen 08:15 en 08:30 bij de pier te zijn, en daar zijn we achteraf heel blij mee. Zo kunnen we opnieuw een goede plek uitzoeken en bij elkaar zitten.
Deze dag hebben we een andere boot, meer ingericht als een bus, met rijen stoelen en geen tafeltjes. Omdat we op tijd zijn, kunnen we toch stoelen naast elkaar uitzoeken, maar het is wel minder ideaal voor tekenen en spelletjes. We schakelen dus wat meer over op boekjes, luisterverhalen en films op de tablet en zo nu en dan een kaartspelletje in het gangpad.
Ook vandaag zijn we ongeveer 7 uur onderweg. Deze dag stopt de boot vaker bij kleine dorpjes langs de oevers, waar mensen uitstappen, zakken rijst en manden met kippen worden uitgeladen en waar lokale bewoners aan boord springen. Onze dochter vindt het prachtig om te zien hoe het dagelijks leven hier zo direct aan de rivier plaatsvindt en het is een hele fijne afwisseling tijdens de lange dag.
Aankomst in Luang Prabang: laatste stuk met de tongshaw
De slowboatpier van Luang Prabang ligt nog een eindje buiten de stad. Zodra we aankomen, proberen we zo snel mogelijk van de boot af te gaan, want bovenaan de trap staan de tongshaws al klaar en het kan druk worden. Een heleboel mensen op de slowboat hebben niet door dat we er al zijn, waardoor we als een van de eersten de steile trap van de slowboat naar de tongshaws kunnen afleggen.
Er wordt flink onderhandeld, maar er zijn vaak vaste (semi-officiële) prijzen per persoon. Wij betalen 40.000 kip per volwassene, wat neerkomt op ongeveer € 1,50 voor een rit van ongeveer een half uur; kinderen onder 1,20 meter gaan gratis mee. De weg is hobbelig, maar het voelt ook als het laatste staartje avontuur na twee dagen op de rivier. Niet veel later worden we gedropt in de buurt van het centrum van Luang Prabang, vanwaar we het laatste stukje lopen naar ons hotel.
Tips nodig voor Luang Prabang? Lees ons blog over Luang Prabang met kinderen.
Visum & grensovergang: checklist voor ouders
Bij de grens in Huay Xai (Laos) regelen we een visa on arrival, wat de meeste reizigers op deze route doen. Je vult een formulier in, levert je paspoort in bij het eerste loket en na enkele minuten mag je naar het volgende loket en betaal je de visumfee.
Belangrijk om te weten met betrekking tot het visum:
- Je hebt contant geld nodig voor het visum.
- USD is het meest voordelig, maar de biljetten moeten echt in perfecte staat zijn (niet gescheurd, gevouwen of beschreven). In de praktijk betekende dit dat wij de dag van tevoren alle goud- en juwelierszaken af moesten om genoeg grote USD-biljetten te kunnen wisselen. Iets om rekening mee te houden, zeker als je in staat bent ze van huis uit mee te nemen.
- Betalen in Thaise baht kan vaak ook, maar dan ben je meestal duidelijk duurder uit; in ons geval zouden we in plaats van 40 USD per persoon meer dan 55 USD per persoon kwijt zijn geweest.
Verder heb je een paspoort nodig dat nog minstens 6 maanden geldig is, en een pasfoto (2 voor de zekerheid) versnelt het proces (al kun je ter plekke vaak tegen een kleine toeslag ook een foto laten maken). De organisatie helpt goed mee: ze vertellen welk formulier waarheen moet en waar je moet aansluiten, en dat is met een kind echt goud waard.
Wat kost de slowboat met gezin ongeveer?
Prijzen verschillen per aanbieder en seizoen, maar hieronder een globale indicatie voor een gezin dat de tweedaagse tour vanuit Chiang Rai boekt:
2-daagse slowboat Chiang Rai – Luang Prabang (incl. hotelpick-up, minivan, boot, grensshuttle, lunchpakket, slowboat):
- Wij betaalden voor de 2-daagse slowboattour met So Good Travel ฿ 1.490 per persoon, wat neerkomt op ongeveer € 40 per persoon.
- Visumkosten in Laos waren $ 40 per persoon, ongeveer € 35 per persoon.
- Voor onze overnachting in Pakbeng bij Mekong Riverside Lodge betaalden we voor een driepersoonskamer inclusief ontbijt $ 30, ongeveer € 25.
- Eten & drinken:
- Snacks en drinken aan boord: iets duurder en beperkt.
- Avondeten en ontbijt in Pakbeng: vergelijkbaar met toeristische plekken in Laos. We betaalden voor 3 hoofdgerechten, drankjes (inclusief 2 biertjes), een milkshake en een voorgerecht € 18.
- Vervoer slowboatpier → Luang Prabang centrum: ongeveer ₭ 40.000 per volwassene; kinderen vaak gratis tot een bepaalde lengte (zoals onze dochter tot 1,20 m).
Deze bedragen zijn richtlijnen; prijzen kunnen jaarlijks wijzigen, zeker nu Laos de laatste jaren meer toeristen aantrekt.
Wij waren dus in totaal voor 3 personen van Chiang Rai naar Luang Prabang ongeveer € 270 kwijt, zonder de snacks onderweg. Een groot deel hiervan was € 105 aan visumkosten, die je ook kwijt zou zijn als je per vliegtuig of bus naar Laos gaat.
Is de slowboat met een 5-jarige een aanrader?
Voor onze dochter, die tijdens de reis 5 werd, voelde de slowboat als een groot avontuur: slapen in een nieuw dorp (en een nieuw land), twee dagen op een boot en overal nieuwe dingen om te zien. Het is geen luxe reis, denk aan eenvoudige wc’s, wisselend comfort aan boord en lange dagen, maar met een goede voorbereiding was het voor ons heel goed te doen. Enkele maanden later heeft ze het er nog steeds over en heeft het duidelijk indruk gemaakt.
Wat voor ons het verschil maakte:
- Vroeg aan boord zijn, zodat we een fijne plek konden kiezen.
- Genoeg snacks, drinken en activiteiten bij de hand.
- Een hotel in Pakbeng dicht bij de pier, zodat we niet nog een hele klim of rit voor de boeg hadden.
- Georganiseerd via So Good Travel Chiang Rai, zodat we niet alles los hoefden te regelen. Het is waarschijnlijk goedkoper om zelf alles te regelen, maar er komt aardig wat bij kijken: de rit van Chiang Rai naar de grens, de bus over de Friendship Bridge, vervoer van de grens in Laos naar de slowboat en de slowboat zelf. Nu hadden we iemand die ons hielp bij elke stap, waardoor alles supermakkelijk en snel ging.
Onze conclusie is dan ook dat de tweedaagse slowboattour ook met jongere kinderen aan te raden is. Natuurlijk is dit wel een beetje afhankelijk van wat je kind gewend is aan reizen. Maar of je nu 7 uur in een bus of auto zit of 7 uur op een boot, dan kiezen wij voor de boot, waar er nog van alles te zien is en waar je kunt lopen als je het even zat bent. Neem je tijd en bereid je goed voor, dan is de slowboat zeker een aanrader als je een beetje avontuur boven comfort verkiest. Voor ons was het in ieder geval een stukje van onze reis door Laos en Thailand dat we niet zullen vergeten. Dus heb je tijd? Dan is het zeker de moeite om bewust ruimte te houden voor deze tour in je route.
Lees ook onze andere blogs over Laos met kinderen.
