#2 reisverslag Maleisië: Langkawi en Ipoh

4

Reisverslag Thailand, ik reis samen met mijn 4-jarige dochter ruim 3 weken door Zuid-Oost Azië, door Thailand, Maleisië en Singapore. Lees hier het verslag van week 1.

Dag 8:  Koh Lipe naar Langkawi

De boottocht van Koh Lipe naar Langkawi verloopt voorspoedig. Er wordt een enorm gruwelijke film gedraaid (waarom om 10:30 in de ochtend) en ik ben blij dat mevrouwtje is gaan slapen. Ik maak haar pas wakker als we er zijn en ze voelt nu ook niet meer heet.

Ons hotel op Langkawi zou overal wel mogen staan. Dit is precies was we nodig hebben. Geen muggennet met gaten zoals op Koh Lipe, maar twee frisse bedjes, warme douche en stille airco. Eerst gaan we naar een farmacie en daar krijgen we beide pilletjes tegen het hoesten.  (Ik check de werkzame stof nog ff online en in Nederland geven ze dit pas aan kinderen vanaf 6, maar ik vind het prima zo.)

Mevrouwtje heeft geen zin om te zwemmen dus we gaan naar het aquarium van Langkawi. Een prima plekje om in een uurtje of twee door heen te lopen. Hier wil ze de meest lelijke souvenir ooit heeeeeeel graag hebben. Ik krijg het niet over mijn hart om nee te zeggen dus loop ik de komende twee weken nog met een veel te zwaar doosje met daarin een gefotoshopte foto van mevrouwtje in het aquarium en glittertjes ervoor (zoals zo’n sneeuwbol maar dan vierkant). Om de dag maar helemaal compleet te maken eten we bij de KFC kipnuggets. Zo ben ik toch weer de liefst mama van de hele wereld.

Niet dat ik wat dat betreft wat te klagen heb. Zo met zijn tweeën op reis zijn betekent heel veel knuffelen. De spontane “ik vind je liefs” en kusjes zijn niet van de lucht. Ik ben echt super blij dat we het met zijn tweeën zo fijn hebben.

Dag 9: Langkawi tour

Deze tour had ik al in Nederland geboekt. We hebben beiden goed geslapen dus we gaan ervoor. Een hele mooie tocht door het Langkawi Geopark. Onze gids kletst veel maar weet ook dingen te vinden, zoals een prachtige slang slapend in een boom. Mevrouwtje vraagt of dit wel een lieve slang is?  “Number 2 poisenous snake on the island, if he bites you have 4 hours, or if you panick 1,5 hour to get a shot, or you’re death”.  Niet echt dus. Ook de aapjes die we onderweg tegenkomen zijn niet lief. Ze zijn agressief en jatten het eten uit de tassen van toer isten. Als ze je het niet snel genoeg geeft, dan bijten ze. Aan de andere kant staan er overal bordjes dat je geen eten mee mag nemen dus hebben die mensen dat ook een beetje aan zichzelf te danken. We zien ook monitor lizards en diverse vogels en leuke krabbetjes. Het is vooral heel relaxt om door de mooie natuur te varen. De kids (het zijn er 3 op deze tour) maken het samen gezellig. We stoppen nog bij een mooi strandje om te zwemmen en ga na de lunch weer terug.

Goede timing want we zijn echt een minuut uit de boot en het noodweer barst los. Dat stopt ook niet meer. Alweer een avond dus voor fastfood want de Pizza Hut zit 20m van ons hotel en dat is de droogste optie.

Dag 10 Langkawi Cable Car en Temple Tree resort en ziekenhuis

Een van de coolste dingen van mijn vorige bezoek aan Langkawi meer dan tien jaar geleden vond ik toen de kabelbaan en skywalk. Dus dat is wat we deze ochtend gaan doen. Ik voel me zelf inmiddels echt helemaal beter en ook mevrouwtje is fit (denk ik). We hebben nog wel weinig energie dus wat dat betreft had ik dus eigenlijk geen cheapskate moeten zijn en voor het treintje van de cable car platform naar de skywalk moeten betalen. Maar 10 minuten lopen is ook wel te doen dacht ik, pas ter plekke kwam ik achter het 200m hoogte verschil. Maar we hebben het gedaan! En we hebben de skywalk getrotseerd. Mevrouwtje wou alleen maar met haar oren dicht op de foto want ze vond het gekwetter van de Chinezen te veel pijn aan haar oren doen.  Tja, ik geef haar geen ongelijk. Hoewel bij mij het soms vooral mijn ogen zijn die pijn doen. Meisjes op enorme hakken en met een mooie hoed. Op een wiebelbrug waar je bijna weg waait.. en maar selfies maken.

Vroeger was niet alles beter maar sommige dingen wel ;-). Nu wordt je constant voor een groen scherm geduwd. Ik heb mijn lesje van gisteren geleerd, voor je het weet heb je een lelijke souvenir, dat doen we dus niet meer. Een fotograaf is wel heel dwingend  “STOP, You have to make picture” en gaat met zijn armen wijd staan. Ik glip er mooi langs, ik hoef niks. Ik lach ik er om met een stel backpackers die ook met moeite ontsnappen. Misschien wordt die man wel betaald per foto ofzo. Ook onderaan de kabelbaan is er tegenwoordig een compleet pretpark aan attracties ontstaan. We kijken wel even bij de gratis dingen waaronder 3D Langkawi. Wat mijn dochter, je weet wel die van “Ik wil niet meer dan drie keer per dag poseren voor de foto, mama” dus geweldig vindt. Hier binnen wordt er wel honderd keer geposeerd. “Mama heb je wel een foto gemaakt”, “En kijk zo mama”, “Dan sturen we deze naar papa en dan denkt die dat een haai me heeft opgegeten, en dan moet die huilen en dan bellen we hem op en roep ik grapje, hahahah”… oooh en die, en die…   Tja ik doe braaf mijn werk “klik” “klik” wat me opgedragen wordt.

We verhuizen van hotel en slapen nog een nacht in een prachtig hotel met historische huizen. Eigenlijk ben ik helemaal happy als ik mevrouwtje in bed stop. Maar een uur later is ze wakker en gloeiend heet. Na twee prima dagen opeens dit weer. Ik geef er een pilletje maar ze wordt helemaal niet beter en ze hoest maar en hoest maar. Uiteindelijk om 24:00 kan ik er echt niet meer tegen. Het laatste half uur hoest ze elke minuut en ze kan er niet eens van slapen. Ik ga om hulp vragen en er wordt een taxi voor mij gebeld. Naar de eerste hulp. Daar zit je dan midden in de nacht met een half stikkend kind op schoot in een Maleisisch ziekenhuis. We worden snel geholpen en de arts constateert keelontsteking. Beginnende keelontsteking gelukkig en met antibiotica en drankjes tegen de koorts en het hoesten gaan we weer terug. Om 2:00 liggen we weer in bed. Mevrouwtje slaapt gelijk maar ik val maar niet in slaap. Ik ben kapot, ik ben boos, ik ben verdrietig, dit is gewoon zo kut. Alles lijkt helemaal goed te gaan en opeens is je kind hartstikke ziek. Alle beslissingen alleen maken weegt echt zwaar op me.

Dag 11 Langkawi naar Ipoh

Om 8:30 wacht een taxi op ons. Ik ben bekaf, mevrouwtje ook maar hier blijven heeft ook weinig zin. Meestal reizen we op de bonnefooi maar nu heb ik alles vast staan en dat heeft zeker ook nadelen. Als het echt niet gaat zou ik dingen wel omgooien zodat we een rustdag hebben.

Voor we de boot op gaan, kotst mevrouwtje nog even lekker haar ontbijt uit maar verder is ze wel vrolijk. De boot naar het vasteland gaat voorspoedig, dan een taxi naar het treinstation en na een klein uur wachten nog drie uur met de trein naar Ipoh waar we om 16:20 in ons hotel zijn.

Het is een lange dag geweest maar ze heeft lekker veel kunnen slapen en filmpjes gekeken op de tablet. Het hoesten is echt helemaal. Nog even snel wat eten en om 18:00 naar bed.

Dag 12 Ipoh

Ipoh is een opkomende bestemming in Maleisië. Wij slapen in een oud huis in het leukste straatje van de stad. De praatgrage eigenaar is niet zo te spreken over de meeste van zijn buren. Ik snap hem wel, Ipoh heeft een “heritage trail” en dit straatje, Concubine lane, moet daar het hoogtepunt van zijn. Maar in plaats daarvan zijn veel gebouwen slecht gerestaureerd en vooral zo opgeknapt dat er een zo groot mogelijke hoeveelheid souvenirs in past. Toch vinden we het wel een schattig stadje.

Rondom Ipoh zijn verschillende cave tempels en we bezoeken er een onderweg naar de Lost world of Tambun. Als reisblogger benader ik soms partijen voor een samenwerking omdat ik denk dat ze interessant zijn voor Nederlandse gezinnen zoals dit park. Ze vragen ons om twee nachtjes te komen om alles te ervaren. Een uitgebreide review volgt dus binnenkort als ik weer thuis ben. Maar mocht je een echt leuk uitje zoeken tijdens je reis door Maleisië dan is dit park echt een aanrader. Je kunt er zwemmen, er is een dierentuin deel en voor oudere kinderen en volwassenen zijn er allemaal adventure activiteiten mogelijk. De setting tussen de enorme karst rotsen geeft ook echt een Lost World gevoel.

Dag 13 Ipoh – Lost world of Tambun

We worden vanochtend wakker in een tentje maar wel met echte bedden. Glamping in Maleisië. Buiten klimt er een aapje in een boom en verder is het heerlijk rustig. De antibiotica is gelukkig goed aangeslagen en na onze nacht in het ziekenhuis heeft mijn dochter alle nachten gewoon als een blok geslapen. Zonder dat stomme hoesten is ze ook veel blijer. Ze mist thuis wel, vooral papa. Maar we zijn over de helft dus ze kan aftellen en zoals ze zelf zegt “als je het leuk hebt gaat de tijd snel”. Ze heeft dus geluk want ook de rest van de dag brengen we door in de Lost World of Tambun. In de ochtend hebben we alle tijd om te zwemmen in de verwarmde spa baden en in de middag zijn we op pad met een van de medewerkers. We slapen nog een nachtje in het hotel naast het park en dan is het tijd naar Kuala Lumpur te gaan.

Share.

About Author

Tikva is fulltime blogger en oprichter van Gezin op Reis. Ze heeft meer dan 70 landen bezocht waarvan meer dan 30 met haar dochter (2013). Haar favoriete continenten zijn Europa, Latijns-Amerika en Azië. Ze begon de website in 2014 om ervaringen en tips voor (toen nog) reizen met een baby te delen. Inmiddels is Gezin op Reis de grootste website in Nederland over vakanties met kinderen wereldwijd. Jouw bron voor goede, betrouwbare informatie die jullie vakantie een stuk makkelijker maakt.

4 reacties

  1. Vervelend voor Isis hopelijk gaat het wat beter.

    Verder mooi om te lezen.
    Ben erg benieuwd naar de overnachting namen en je ervaring in Langkawi (met die kleurtjes?) en in Ipoh.

  2. Stef en Anke on

    Tsjonge wat een reis zeg. Veel plezier de laatste week. Zou fijn zijn als de gezondheid helemaal goed is.
    Kusje speciaal voor Isis.

  3. Wat vervelend zeg van die keelontsteking. Hopelijk gaat jullie derde week zonder gezondheidsperikelen. Ziet er mooi uit allemaal op de foto’s!

Leave A Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.