#1 reisverslag Thailand: Bangkok, Trang, Koh Lipe 2018

3

Reisverslag Thailand, ik reis samen met mijn 4-jarige dochter ruim 3 weken door Zuid-Oost Azië, door Thailand, Maleisië en Singapore.

Dag 0: huilend op de bank

Oh, oh als het maar geen gewoonte wordt.  Onze Zuid-Amerika reis begon ook al met veel stress en deze reis was niet anders. Hoewel ik jullie, mijn lezers, dus altijd vertel dat je dat niet moet doen. Nou was het ook echt wel een rotdag. Ik was natuurlijk al best zenuwachtig om drie weken met zijn tweetjes op reis te gaan en dan kreeg ik ook nog een e-mail dat er iets was mis gegaan met een samenwerking die ik al maanden geleden had afgesproken. Drie nachten in een hotel en activiteiten die ik speciaal voor haar geregeld had omdat ze het zo fantastisch zou vinden, zou niet door kunnen gaan. Halsoverkop moest ik van alles verzinnen.

Eén van mijn bloggers zou op campagne gaan voor gezinopreis maar dat werd afgelast vanwege het noodweer in Europa. Heel logisch, en fijn dat veiligheid zo belangrijk is maar ik baalde er wel flink van. Toen kwam er een onverwacht (die zijn het ergst) rekening van de Belastingdienst binnen en als klap op de vuurpijl was ik een belangrijk document van haar school kwijt. Dus in plaats van relaxt avondje op de bank stond ik door dozen nat geregend oud papier te zoeken. Uiteraard voelde mevrouwtje mijn stress haarfijn aan en dus zaten we beiden op de bank te snikken. Ze wilde niet op reis zonder papa en ik voelde me een dikke mislukkeling die er thuis al een zooitje van maakte.

Dag 1  de vlucht

Gelukkig werden we de volgende dag een stuk beter gehumeurd wakker. We vlogen met Finnair om 11:25 eerst naar Helsinki. Best raar om vanuit de raampjes zoveel ijs en sneeuw te zien en dan zelf op weg te zijn naar een zonbestemming.

We hadden een korte overstap en nog net tijd genoeg om even lekker te spelen op het vliegveld van Helsinki. Ik had met mevrouwtje afgesproken dat ze direct na de maaltijd zou gaan slapen en dat heeft ze netjes gedaan. Wel veel op mij, en met regelmaat moest ik haar beentjes verleggen omdat ze de meneer op de stoel ernaast schopte. Op een gegeven moment heb ik haar maar twee uurtjes op de grond laten slapen totdat ze daar begon te draaien. Toen we om 6 Thaise tijd (middernacht in Nederland) wakker werden gemaakt voor het ontbijt had ik zelf denk ik 2-3 uurtjes geslapen maar mevrouwtje een halve nacht en was ze gelukkig vrolijk.

Twijfel je zelf nog over een vlucht met Finnair? Ik ben niet heel positief over deze maatschappij. Beide vliegtuigen waren prima maar op de Europese vlucht kan je alleen tegen betaling wat eten krijgen. Op de lange vlucht hadden ze problemen met het entertainment systeem dat meerdere keren opnieuw opgestart moest worden. We kregen een kleurboekje maar er waren geen kleurtjes aan boord (die had ik zelf ook niet meegenomen onder het mom van: “die krijgen we vast”). Ik vond de maaltijden niet erg lekker en mevrouwtje al helemaal niet. Het personeel maakte ook weinig aanstalten om de borden weer op te halen. Echt niet de service van een Etihad of Emirates die vaak ook voor gunstige prijzen op Thailand vliegen.

Dag 2 Bangkok met nieuwe ontdekking Siam Museum

We landden uiteindelijk om 7:45 en voordat je door de douane heen bent en de tassen hebt, duurt het altijd een tijdje. Net als op alle vluchten alleen met mevrouwtje heb ik altijd netjes toestemmingsverklaring bij me van Marcel maar ook deze keer vroeg niemand er naar. Vervolgens hebben we een taxi gepakt naar Rambrutti Road. De chauffeur voelde zich erg rot vanwege de file’s maar het maakte mij niks uit, zeker niet toen mevrouwtje nog even lekker een dutje deed in de auto.

Rond 10 uur zijn we bij het Ibis Styles Khao San Viengtai hotel. We hebben hier eerder geslapen toen het nog de Viengtai was maar nu heeft het echt een complete make-over gehad en veel luxere uitstraling en goede bedden (een uitgebreide review volgt nog). Daar vertelden ze ons dat ze onze kamer over 40 minuten klaar kunnen hebben. We gaan naar buiten en wat doe je dan als eerste in Bangkok? Nee ik trek geen Singha open, we gaan voor een manicure en pedicure. Even de nageltjes helemaal klaar voor de slippers en wat vertroeteling na een een lange vlucht.

Ibis styles khao san

We zijn helemaal happy met onze kamer en hoewel mijn eerste idee was eerst een dutje te doen lijkt er energie genoeg te zijn bij één van ons (not me). Met het oog op de jetlag het dutje dan maar uitstellen. Het fijne van Bangkok is dat ik er de weg weet en niks hoef. Alle bekende hoogtepunten heb ik al één of vaak wel meerdere keren gezien. Niet dat ik me er ooit zou vervelen en ik heb nog een hele lijst van dingen waar ik ooit nog eens heen wil of naar terug kan gaan. Ik besluit dat we lekker de boot nemen om bij Wat Pho te neuzen.

Het is er alleen wat te druk naar onze zin en op een flyer die er ligt lees ik over het Museum Siam dat na renovatie pas weer open is gegaan en om de hoek zit. Dit blijkt een heel leuk interactief museum te zijn geworden met goede teksten en uitleg in Engels. Er zijn meerdere dingen te doen voor kinderen maar mevrouwtje kan vooral niet genoeg krijgen van de verkleedruimte. De Thaise dames vinden het ook maar wat leuk om zo’n blond meisje aan te kleden.

Aan het einde van de middag chillen we nog even in ons hotel en bij het zwembad en om 18:00 is de energie echt op en slaapt mevrouwtje.

Siam museum Bangkok

Siam museum bangkok met kindDag 3 Bangkok, Childrens Discovery museum

Mijn tactiek van gisteren heeft gewerkt. Hoewel ze ‘s nachts een paar keer wakker is geworden was ze zo moe dat ze toch relatief makkelijk weer ging slapen. Pas om 5:30 is het echt uit, maar het lijkt alsof de jetlag al na een dag verslagen is.

Voor vandaag had ik wel een plan. Mijn Bangkok met kinderen artikel is echt toe aan een update. Na deze reis ga ik er echt mee aan de slag, beloofd! Dat blog stamt vooral uit 2014  maar met onze dochter zijn we inmiddels meer dan 10 dagen over 3 verschillende reizen in Bangkok geweest dus er is nog veel meer te vertellen. De afgelopen maanden vliegen de blogs over Bangkok met kind me om de oren ook van bloggers die zonder kind in Bangkok zijn geweest of blogs die vooral bestaan uit opsommingen van leuke dingen die niet zelf bezocht zijn maar die wel veel uitgebreider zijn. Nu mevrouwtje ouder is kunnen we ook weer nieuwe dingen ontdekken in Bangkok (sorry voor de business praat).

Op alle vorige twee reizen gingen we ook naar Wat Saket (the Golden Mount) en aangezien je vanaf daar ook makkelijk met de Khlong boot naar de MRT kunt komen klommen we nog even omhoog voor een foto momentje. Leuk voor later toch, Wat Saket als je 1 bent, 2 bent en 4 bent.

2018 Bangkok

Een plek die voor kinderen nog op mijn wishlist stond was het Childrens Discovery museum. Gratis te bezoeken en op loopafstand van Mo Chit. Er waren een paar leuke ruimtes voor jonge kinderen van 2 tot 6 een soort mini Kidzania waar je o.a. piloot kunt spelen of brandweerman. De waterspeeltuin is ook heel leuk maar een groot deel van het museum is alleen toegankelijk vanaf 7 jaar. Veel dingen waren stuk en het personeel was on-Thais kindonvriendelijk. “NIET rennen, NIET gillen” staat er overal en oh weee als je kind per ongeluk fout loopt en via de uitgang in plaats van de ingang (gescheiden door een koortje) een attractie inloopt. Dus wat mij betreft leuk als je veel tijd hebt in Bangkok of low-budget op reis bent en een alternatief zoekt voor bijvoorbeeld het het aquarium of de dierentuin. We bezochten ook nog de vlindertuin in Bangkok maar daar hoef je echt niet heen. Het is niet meer dan een kleine ruimte met gaasnet en een handjevol vlinders. Weet je dat ook weer!

childrens museum childrens museum childrens museum

Dag 4 vliegen naar Trang

Bangkok verlaten is helemaal niet leuk. Ik vind Bangkok fantastisch en krijg er nooit genoeg van. Het was helemaal niet nodig om deze reis via Bangkok te gaan maar ik ben blij dat ik het wel gedaan heb. Het was echt een fijne vertrouwde start van onze reis samen.

Ik voel me vandaag niet zo fit. Ik heb een vervelende kriebel in mijn keel en moet daardoor veel hoesten. Gelukkig is het een relatief rustig dagje, we doen nog een rondje over Khao San road, bezoeken nog een tempel en pakken dan de taxi naar het vliegveld. Aan het einde van de middag zijn we in Trang een stad zonder echte toeristische attracties. We slenteren over de night market en vullen daar voor ouderwets Thaise prijzen onze buikjes voordat we lekker gaan slapen. Voor 3,81 krijg je stokjes vlees, een wafeltje, een bakje aardbeien, een kwart watermeloen en een blikje cola.

Dag 5 Trang – Koh Lipe

Onze guesthouse eigenares is superlief. Speciaal voor mevrouwtje worden chocopops en melk gehaald. Bij het uitzwaaien krijgen we een tros banaantjes mee en zelf gebakken cake. Zelf krijg ik weinig door mijn keel want die doet pijn maar zo’n lief vrouwtje wil ik niet teleurstellen.

Het busje dat ons naar de ferry moet brengen is een uur later nog geen kilometer opgeschoten. We hebben mensen opgehaald, heel veel stil gestaan en vooral rondjes gereden door Trang. Mevrouwtje vraagt elke keer hoe lang het nog duurt, nou, op dit tempo nog heel lang. Wanneer we eenmaal wegrijden val ik in slaap en wordt wakker gemaakt door mevrouwtje die misselijk is. Gelukkig valt het mee en na even naar buiten kijken zakt het weg. Ik ben blij dat ze nu zo groot is ik herinner me nog de doorgelekte luier zorgen van onze 1e thailand reis.

We racen Bakpara binnen en opeens moet het allemaal snel, snel. Ik krijg kaartjes in mijn hand gedrukt. “You run the ferry is waiting for you’, “number 4″. We zijn dan ook 5 minuten na de vertrektijd aangekomen. Ik ren naar de ferry ingang waar we eerst nog 20 bath belasting voor de terminal moeten betalen en 200 National Park fee (mevrouwtje is gratis). Mijn kaartje wordt uit de hand gegrist en vervangen door een geel plastiekje ‘you go number 3”. Bij nummer 3 staan veel mensen en tassen en een mevrouw met een walkie-talkie. Ik zie dat mevrouwtje moet plassen en ik zelf ook wel dus vraag ik of er nog tijd is naar de wc te gaan “yes, quick 5 minute”. Ok, op naar de WC en daar hangt een briefje “NO Water, Toilet Closed” en de deur zit op slot. Ik vraag of er nog een andere wc is, iemand roept buiten, dus ik wil daarheen maar zie opeens een dame met sleutel uit de wc lopen. In ren op haar af maar mijn smeekbede helpen niet. We mogen niet naar de wc. Dan maar naar buiten maar ik kan echt niks vinden. Shit, de tijd loopt door we rennen weer terug. Blijkbaar heeft de vrouw toch medelijden met ons want ze tikt me op de schouder en loopt tergend langzaam met ons mee. Maar gelukkig er is geplast.

Dan snel terug naar de boot en daar is de stapel rugzakken inclusief die van mij weg. Ik vraag de vrouw met de walkietalkie of de rugzakken op de boot zijn gegaan maar ze zegt “no no other boat”. Ik daarheen maar die bekijken mijn gele plastiek kaartje en wijzen naar de boot van de walkie-talkie dame. Weer terug dus. Ik dram nu door en ze roept er een mannetje bij, die begint het ruim uit te pakken en gelukkig (voor hem ook) na vijf tassen zie ik de top van mijn rugzak. Oke dit is dus onze boot.

Dit is ook wel het moment dat ik besef dat reizen met zijn tweeën echt wel een stukje lastiger is dan met zijn drieën. Natuurlijk zijn we vaker samen op pad geweest maar niet zoals dit een rondreis. Normaal was Marcel gewoon bij de tassen gebleven. Uiteindelijk was al dat gejaag nergens voor nodig. We wachten blijkbaar nog op een grote groep Chinezen en pas 20 minuten later gaan we op de boot.

Op de boot naar Koh Lipe maakt mevrouwtje gelijk vriendjes met een gezinnetje dat een rugzak vol snacks meesleept dus de boottocht vliegt voorbij en om 14:00 zitten we op het strand (Sunset beach).

Dag 6 Koh Lipe

Het zonnetje schijnt en het is een stralende dag, in tegenstelling tot gisteren. Mevrouwtje wil snorkelen dus dat gaan we weer doen. Ze heeft nu een paar maanden zwemles en het snorkelen gaat echt super goed. We zien grote baarzen en gekleurde vissen zo vlak voor de kust.

Ik laat me zakken op een strandstoel en met haar snorkel en een emmertje is mevrouwtje de hele tijd druk om de visjes rond haar voeten te vangen. Ze is helemaal gelukkig! En alle vissenweetjes die ze kent, komt ze vertellen. Alleen dat ze geen schildpad, kwal en zeester ziet, daar is ze het niet mee eens.

In de middag ga we naar Sunrise Beach waar het strand helder wit is en het water nog blauwer. Het is er prachtig, maar het is er ook best wel druk en er is weinig schaduw.

Ik zal er nog uitgebreider over schrijven maar ik weet dat veel Koh Lipe fans benieuwd zijn hoe het er nu is. Ik heb gemengde gevoelens. Ons strandje was echt heel fijn, zoveel plekken zijn er niet waar je kind zo heerlijk kan spelen met de visjes. Er was ook maar een restaurant en een Thais eetstalletje en behalve in de avond was het nooit druk. Dat kan je alleen niet zeggen over de  twee grote stranden op het eiland. Op Pattaya beach zijn er alleen nog maar twee kleine stukjes zee die afgezet zijn met bollen om te zwemmen en bij de rest varen boten af en aan. Er komt  allerlei toeristen op het eiland. Mevrouwtje moet erom lachen “je kunt die mevrouw haar billen zien”. In het dorpje is het vol met winkeltjes en restaurantjes die allemaal de muziek aan hebben staan. Er staat ook best veel leeg (mij onduidelijk waarom, het is toch hoogseizoen). Je moet goed uitkijken voor de motorkarretjes die voorbij knallen. Dus de plek die je kiest, is zeker met kinderen heel belangrijk.

Dag 7 Koh Lipe

We doen weer hetzelfde als de dag ervoor, beetje zwemmen, beetje snorkelen en niksen. Ik heb echt verschrikkelijk slecht geslapen en de keelpijn gaat maar niet weg. Maar ga toch maar door, wat moet je anders. Na de lunch lopen we naar ons kamer en mevrouwtje raakt me aan “Mama, je ben bloedheet”, ik kan het niet langer ontkennen ik heb gewoon koorts en de kamer draait om me heen. En helaas heeft mevrouwtje inmiddels hetzelfde nare kuchje te pakken. Gelukkig is mijn dochter een schatje en ze aait me over mijn hoofdje. Ze wil wel op de kamer spelen met de speeltjes die we van huis hebben meegenomen. Daar maak ik dankbaar gebruik van en ik neem een asprine en ga een paar uur slapen.

Dat helpt maar na het avondeten kan je me alweer opvegen. Ik maak me ook zorgen om mijn dochter: ze is vrolijk en heeft energie maar geeft wel aan dat haar keel pijn doet. Als we gaan slapen vraagt ze om een pilletje, wat geen goed teken is.

Dag 8 Ko Lipe – Langkawi

We hebben een nacht van 12 uur gemaakt en ik voel me wel iets fitter maar nu is het mevrouwtje die wel heel heet aanvoelt. Maar behalve het kuchen en de keelpijn is ze wel blij. Ik overweeg nog even om op Koh Lipe te blijven. We hebben het ferry-ticket al maar dat is niet zo belangrijk. Het hotel waar we heen gaan op Langkawi is beter dan waar we nu zitten en ik heb ook meer vertrouwen dat we daar bij een farmacie wat kunnen vinden dat mevrouwtje mag hebben tegen de keelpijn. Op naar Maleisië dus!

Share.

3 reacties

  1. Mooi om te lezen Thikva, respect dat je zo doorzet. Ik hoop dat de rest van jullie reis prettiger verloopt en kijk uit naar het volgende verslag!

  2. Balen dat de start zo moeizaam was! Ik vind het echt knap dat je deze reis met Isis onderneemt. Hopelijk zijn jullie allebei weer snel beter. Nog heel veel plezier gewenst!

  3. Ocherm…. wat een start. Maar dapper hoe je het oplost. Hopelijk knappen jullie snel op! En daarna: veel plezier samen!

Leave A Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.