Zon, zee, strand en de poliklinik

4

Bali, het is een verademing. Na de drukte in India is de rust, die je hier vindt onbeschrijflijk lekker. Het is hier regenseizoen en in het vliegtuig zagen we al de grote donderwolken. Boven Java hangen, compleet met bliksem en grote ronddraaiende wolken. Toen we vervolgens dichter bij Bali kwamen werd het beter en hoe! We zagen de lieve kleine eilandjes te midden van het koraal liggen in een strak blauwe zee met witte golven vlakbij de stranden.

Aangekomen op Denpasar Airport (je moet voor de aardigheid op Google Earth eens kijken hoe de landingsbaan ligt: 8.74855S 115.16504E) kwam de warmte ons al door de gate tegemoet. In het busje naar ons strand zagen we al hoe schoon en lekker rustig het hier was. Het zonnetje, dat tot dan toe nog zo lief leek (zie verder voor details bij deze bijzin), scheen ons tegemoet.

In Sanur namen we de boot naar Nusa Lembongan, een bounty-eiland net voor de kust van Bali. In onze bungalows aan het strand hadden we prachtig zicht op de zonsondergang  en op de zeewier plantages. Zeewier wordt door rijke Japanners gebruikt in hun crèmes en lotions. Op de tweede dag hebben we een scooter gehuurd om het eiland rond te toeren nadat we op dag 1 het met een fiets hadden geprobeerd. Onze conditie en de conditie van de fietsen was echter niet dusdanig dat we makkelijk de bergen opreden. Met onze scooter (“Do you have a helmet?” “Don’t worry, there is no police here”) reden we naar Dream Beach (08.69045S 115.42715E). En daar sloeg de zon toe. Hevig verbrand (we zijn nu twee-kleurig omdat de verbrande huid alweer heeft losgelaten, maar sommige plekken waren net niet verbrand, dus hartstikke bruin) wurmden we ons de volgende dag in een duikpak (auw auw). Maar het was de moeite waard. We hebben heel veel vissen gezien en ook nog een ‘drift dive’ gemaakt: dit is een duik waarbij de stroming je met een vaartje van 15 km/u langs het koraal voert.

bali

Terug op Bali hebben we een rondtour gemaakt langs verschillende tempels en rijstvelden. Ubud is zo’n plaatsje waar je weken kan rondhangen als je een toerist bent, die gewoon bruin wil worden, een spa wil bezoeken en eventueel een tour over het eiland wil doen. Wij wilden eigenlijk vandaag weer door naar Lovina om nog een keer te gaan duiken, maar dat zit er niet in. Tijdens het zwemmen in ons hotel zwembad (8.50867S 115.26327E) heb ik namelijk mijn teen langs een scherpe tegel gehaald en daarbij is een stuk vlees ter grootte van een amandel afgesneden. Buiten het zwembad heb ik het ontsmet en verbonden (bedankt Xsens voor de BHV cursus), maar inmiddels had ik al een half glas bloed verloren, dus besloten we toch maar naar de ‘poliklinik’ te gaan. Daar aangekomen bekeken ze (twee vrouwen: een arts en een verpleegster) even de wond, ze schrokken en ik zag de reclame van Interpolis (die ene waarbij twee Thaise artsen in het Thais aan het overleggen zijn waar ze het been moeten amputeren) al voorbij komen. Anyway, ze konden het niet hechten, want er was geen weefsel meer om te hechten (zo zeiden ze het echt), dus drukten ze er twee ampullen adrenaline op tegen het bloeden en verbonden ze het. Dat mislukte want na het verbinden kwam het er gewoon weer doorheen. Dus nog maar een ampul adrenaline erop en nog dikker verbonden. Ik heb nu anti-biotica (Bimaflox 500), ik mag er twee dagen geen water bij hebben en ik moet het lopen zo veel mogelijk beperken. Ons hotel heeft geen restaurant, dus ik moet elke dag wel zo’n 500 meter lopen. De prijs van dit alles? We zitten nu twee dagen extra in Ubud, maar de kosten van de poli was 75000 Rp, ofwel € 5,43 voor alles! Ik stel voor, Richard, dat je gewoon iets meer geld gaat verdienen in Nederland dan hier onfortuinlijke Nederlanders gaat verbinden.

Voor Indonesië bleken we wat weinig tijd gepland te hebben en door Marcels ongelukje werd het nog krapper. Na Ubud hadden we nog maar tijd voor 1 plaats op Bali. Dit werd Lovina (08.16061S 115.02644E). De grote attractie hier is de dolphin tour, ‘s ochtends om 6:00 met een klein bootje (3-5pers) het water op op zoek naar dolfijnen. De dolfijnen lijken het niet echt geweldig te vinden door 20 bootjes (in het hoogseizoen 100-200) achtervolgd te worden. We hadden het geluk dat ons bootje als laatste achterbleef waardoor we ook nog in alle rust konden kijken naar een stuk of 50 dolfijnen. De rest van de dag in Lovina hebben we besteed met alweer een bezoekje aan de dokter (Marcel), snorkelen (Tikva) en op de scooter naar een paar warm water bronnen.

Al met al is Indonesië nog even wennen: het is toeristisch  wel is er hele mooie natuur en zijn de mensen aardig, maar om er nu echt van te kunnen houden zullen we iets meer moeten zien dan alleen Bali (het is hier net de Costa del Sol). Op naar Java.

Share.

About Author

Tikva is fulltime blogger en oprichter van Gezin op Reis. Ze heeft meer dan 70 landen bezocht waarvan meer dan dertig met haar dochter (2013). Haar favoriete continenten zijn Europa, Latijns-Amerika en Azië.

4 reacties

  1. Anonymous on

    Heb nu pas Indonesie gelezen. Is ook heel interessant zoals je schrijft. Overigens bedankt voor de kaart met wensen waar jullie maar half opstaan. De andere helft is weggelopen. Eten jullie wel voldoende met dat wandelen wat op het progamma staat. Jullie zijn gewoon mager geworden. Kennen jullie straks niet meer terug. Moet je je voorstellen. Ik ben….
    We missen jullie ook een beetje. Met sinterklaas en dadelijk met de kerstviering. Liggen jullie ergens aan een strand de accu op te laden en wij rillen dan van de kou. Maar geniet nog maar even. Kun je nooit meer over doen.
    Groeten van Oma en Opa.

  2. Anonymous on

    hoi tikva,

    ik zie dat je link aan het reizen bent!
    Wat is india toch een smerig vies land. Alleen Goa was erg super en de Taj mahal een schitterend gebouw.

    Voor de rest ….interessant om mee te maken.

    edwin

  3. He!
    Vanaf volgende week is je oude fiets weer beschikbaar, Marcel.
    Voor de veiligheid zal ik het sleuteltje en de fiets apart opsturen. Of je kunt natuurlijk ook gewoon op een riksja laten rondcrossen. Greetz,

  4. Hoi Marcel en Tikva,

    Dit klinkt wel als een heel echte vakantie. Leuke dingen doen, vergeten dat de zon in korte tijd genadeloos kan toeslaan, een klein ongelukje waardoor het programma iets moet worden aangepast, maar vooral ….. genieten. Ik neem aan dat de wond(en) snel genezen danwel dragelijk zijn en dat is dan weer het startsein voor een verdere verkenning van Indonesië. Dat moet lukken.
    Houdoe,

Leave A Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.