Het land van de ijzige zon

2

Alles wat je gehoort hebt over Japan is waarschijnlijk waar. Het is anders dan enig land in Europa en helemaal anders dan landen die we tot nu toe in onze wereldreis hebben bezocht.

Osaka

Osaka

We begonnen half februari met een hele vroege aankomst op het vliegveld van Osaka; een vliegveld in zee, dus je ziet de grond niet (alleen zee) totdat je geland bent. Het is belachelijk druk op het centrale eiland Honshu, waar steden als Tokyo, Yokohama, Kyoto en Hiroshima op liggen. Dit komt door de grote bevolking (127 miljoen; 10e van de wereld) en de onbewoonbaarheid van het grootste gedeelte van Japan (vulkanen en bergen). Het is veel drukker dan India en daar waren we niet helemaal op voorbereid.

In Osaka hebben we gekeken naar de walvishaai in het aquarium, de grootste vis ter wereld die we dus gemist hebben tijdens het duiken in Thailand. Het is echt een bakbeest en wellicht dat we hem nog zien in Honduras.
Het eerste wat ons opviel was dat Japan zo ontzettend primitief is. Er werden videobanden en casettebandjes verkocht op straat, heel veel apparaten op het station waren best ouderwets en de auto’s waren ook maar gewone Toyota’s en Mazda’s.

Nikko en Kyoto

Nikko en Kyoto

Veel mensen lopen hier met mondkapjes. Ja, nogal wiedes met SARS, H5N1 en andere enge ziektes. Dat is het dus niet. Som zijn mensen gewoon een beetje verkouden en dan zijn ze meer vatbaar voor extra virusjes, dus dat willen ze niet; daarnaast willen ze de mensen om hen heen beschermen; die kunnen namelijk ook ziek worden van zo’n verkoudheid. Heel aardig, maar of ze ook aardig in de omgang zijn? We weten het niet: we zijn verrast hoe weinig Engels er gesproken wordt. Zelfs de mevrouw, die op het Tourist Information Center bij Mount Fuji werkt, spreekt geen Engels. Dat wij geen Japans spreken, weerhoudt ze er echter niet van overal hun complete beleefde verhaaltje bij de kassa (letterlijke vertaling: “Een brood 200 Yen, een fles water 150 Yen, een bak sushi 550 Yen. Dat is dan 900 Yen, u geeft 5000 Yen, dan krijgt u 4100 Yen terug. Dit is 4000 Yen in briefjes, ziet u. 1, 2, 3, 4. Uw muntgeld, 1x 100 Yen. Alstublieft. Nog een fijne dag verder!”) in het Japans af te ratelen.

En dan de invloeden, of liever de aanvallen op onze zintuigen. Overal is geluid. En dan niet het straatgeluid in een grote stad; nee, het gaat om geluid zoals piepjes voor het oversteken van de straat, het alarmsein dat de deur van de metro dichtgaat, de reclame die bij een winkel uit de etalage wordt geramd of de piepjes die aangeven waar de trap van een gebouw is (voor de blinden). Een typische treinaankomst en vertrek van de shinkansen is:
1. 4-tonige jingle om aan te kondigen dat er een aankondiging komt. Vervolgens worden alle stations opgenoemd, waar deze trein zal stoppen.
2. Een belletje/tringeltje om de mensen bij het perron te waarschuwen voor de aankomende trein.
3. Een fluit als de trein binnenrolt.
4. Een ander belletje als de conducteur op een all-clear knop drukt. Dit is een hele belangrijke taak, waar de conducteur met zijn vinger over het station zwaait en zo het perron “leegwijst”.
5. Een ding-dong om te zeggen dat je niet meer mag instappen.
6. Een zoemer voor de deuren (als ze sluiten)
7. Een fluit als de trein wegrijdt.

Je wordt er zo moe van. ‘s Avonds zijn we zo blij als er geen geluid meer is. Ook de Japanners worden zelf heel moe. Wij hebben eigenlijk iedereen zien slapen in de trein. Wat wil je ook; toen ik een keer om 20:00u tussen de kantoren door liep was het licht in 80% van de kantoren aan.

Tokyo, Nikko en Hiroshima

Tokyo, Nikko en Hiroshima

Wat er wel heel goed is in Japan is de technologie. Ik ben naar de fabriek van Toyota geweest, waar ik de lasrobots aan het werk heb gezien. Fascinerend om ze te zien werken, als levende wezens die precies weten wat ze moeten doen. De fabriek was vol met AGV’s (Autonomous Ground Vehicles). Het wetenschapsmuseum in Tokyo was fascinerend, waar overigens een Xsens-klant een filmpje volpraat als expert over robots. De shinkansen is niet alleen mooi om te zien; hij gaat ook zoo hard. Mijn GPS apparaat gaf aan dat we 305 km/h gingen op een traject ergens tussen Hiroshima en Kyoto.

Het eten vind ik heel lekker, maar Tikva kon er zich niet (positief) druk over maken. Ik ben een grote sushifan en hier kun je het niet verser krijgen. Ik ben naar de vismarkt (Tsukiji fish market) geweest in de ochtend (6:00u), waar ik ook mijn eerste walvis gezien heb (dood instukjes ter grootte van een baksteen en uitgespreid over een bodempje van ijs) en allerlei hele lekkere verse vis (zoals een bevroren tonijn van 150 kg).

Maar hoe was Japan verder? De titel zegt het al: koud. Ijzig koud, want op de dag dat we in Nikko waren, was de maximumtemperatuur -1 deg C. Gelukkig zijn er de onsen (geothermisch verwarmde hete baden) waar je een beetje kan opwarmen. Bijzonder was het vooral in Nikko, in je blootje in een heet bad te zitten terwijl er sneeuw op je haar valt, doe je niet elke dag. In Kyoto en Nara hebben we veel tempels bezocht. Op onze laatste avond daar hebben we ook nog een geisha gezien, joepie! Geisha hunting is de ultieme activiteit voor backpackers hier.

We zijn blij dat we in Japan geweest zijn, maar het leek een beetje te veel op een Westers land en daar zijn we duidelijk nog niet aan toe! Met japan sluiten we Azie af op naar Latijns-Amerika.

Share.

About Author

Tikva is fulltime blogger en oprichter van Gezin op Reis. Ze heeft meer dan 70 landen bezocht waarvan meer dan 30 met haar dochter (2013). Haar favoriete continenten zijn Europa, Latijns-Amerika en Azië. Ze begon de website in 2014 om ervaringen en tips voor (toen nog) reizen met een baby te delen. Inmiddels is Gezin op Reis de grootste website in Nederland over vakanties met kinderen wereldwijd. Jouw bron voor goede, betrouwbare informatie die jullie vakantie een stuk makkelijker maakt.

2 reacties

  1. Hoi Marcel en Tikva,

    Soms moet je puzzelen wie, welk verhaal geschreven heeft. En eigenlijk doet het er niet toe, dus laat ik dat puzzelen ook maar achterwege. Maar dit keer is dat anders. Omdat een paar keer in de ik-vorm wordt gesproken en Tikva met naam wordt genoemd in de allinea over het eten, is het duidelijk dat dit verslag door Marcel is geschreven.
    En nu de vraag: Marcel waardeert Japan met een 6 en Tikva met een 10.
    Wat heeft Tikva dan allemaal aan leuke dingen gezien/ervaren die het waarderingsverschil van 4 punten verklaren?????
    Ik haal het er (nog) niet uit.

    We zijn heel benieuwd naar jullie ervaringen in de USA.

    De groeten van KaJac

  2. Anonymous on

    Hi Marcel, Tikva,

    Alweer een mooi verslag, leuk! Japan ben ik nog nooit geweest dus met veel belangstelling gelezen…hier alles (erg) goed 😉

    Per

Leave A Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.