Week 2: reisverslag Panama

3

In dit reisverslag Panama over onze tweede week in dit mooie land lees je over Boca Chica, Boquete en Bocas del Toro.

Lees ook over onze eerste week in Panama waar we Panama City, El Valle, Santa Catalina en Boca Chica aandeden en doken met walvishaaien.

Boca Chica

Bocas del Mar

We bleven maar een nachtje in Boca Chica en de volgende ochtend maakten we een boottocht door het Chirique National Park. Dit park bestaat uit enorm veel kleinere en grotere onbewoonde eilanden. Omdat er geen andere gasten waren met dezelfde plannen hadden we een hele boot met zijn drieen. Onze meid vond het zo leuk op de boot dat ze zo in papa’s armen in slaap viel. Bijzonder, want dat doet ze echt nooit. Ondertussen bleven wij de mooiste zwarte zandstranden op de foto zetten, voeren we langs rotsen die bovenop wit zagen van de stront van de vogels die hier hun huis hebben gemaakt en zien diverse doorkijkjes in de rotsen. We stoppen op een van de eilanden met een wit zandstrand. We krijgen mevrouwtje zowaar slapend uit de boot en Marcel speelt Expeditie Robinson door een hutje voor haar te bouwen tegen de krachtige zon. Ze slaapt zo heerlijk en er zijn hier geen apen dat we het wel aandurven om samen te gaan snorkelen.

Boca Chica

Boca ChicaIn eerste instantie een een teleurstelling, het koraal is echt stuk en dat voor een nationaal park. Er hangen alleen wat  kleine visjes rond. We zwemmen verder en opeens is daar een enorme papagaaivis, echt een joekel van een beest. Deze achtervolgend komen we uiteindelijk een hele vlakte van intact koraal. Nog meer kleurijke vissen dartelen om ons heen, en dan duikt die op! Een schildpad, yeah! We zien hem tegelijk en gaan er snel achteraan en moeten tot 6 meter diep duiken om hem te volgen met de GoPro (en ja, dan doen je oren pijn). Mooier dan dit wordt het niet, het is zeker 10 minuten terug zwemmen naar de kust en we zitten om een bocht en zien het strand niet eens meer dus ik ga terug. Ik zou er wel aan kunnen wennen voor een paar dagen zo’n eiland waar de enige voetstappen die van jezelf en je man zijn, palmen vol trossen kokosnoten en de geur van zee en bloemen.

Ik ben blijkbaar niet de enige want op onze volgende strandstop staan een aantal tentjes waar lokale families aan het kamperen geslagen zijn. Wat een mooie streek en dan te bedenken dat dit de Pacifische kust is: het doet je toch meer denken aan de Carrabean.

Boquete

Volgende stop: Boquete, waar het een stuk koeler is. Het is er zelfs lange-broekenweer. Helaas voor ons blijkt er een jazzfestival aan de gang en is echt bijna alle accommodatie vol. We vinden een kamer met een deur waarmee je direct op de weg zit voor de eerste nacht en later nog een hotel voor de nachten erna. De volgende dag maken we er wederom een ontspannen dagje van met veel tijd voor onze kleine dame om te spelen. Overdag gaan we naar diverse (speel)tuinen en ’s avonds maakt ze vriendjes op het centrale plein. Misschien is het de manier van reizen die we gekozen hebben (huurauto en veel midrange hotels) of wellicht het land maar tot nu toe is Panama echt ontspannen vakantie. We zijn gewend dat reizen regelmatig hard werken is maar daardoor voelt de beloning van het beleven van mooie dingen extra vediend. Het klinkt misschien raar maar we missen het ook wel een beetje. De sfeer van een lange busrit in de chicken bus, eten langs de kant van de weg en gedropt worden in een dorpje en dan wat zoeken. Het avontuur, zeg maar.

SONY DSCOnze kleine kan ook haar eerste woordjes Spaans (ola en adios) en lijkt het heerlijk te vinden, zoveel aandacht van ons samen. We worden nooit zo vaak spontaan geknuffeld en gekust. Ze is wel een eigenwijs baasje die heel duidelijk aangeeft wat ze wil “nee papa, ik daar”. Ze geeft ook zo een duw als we door moeten lopen. Eten doet ze ook niet geweldig: het liefst vooral frietjes, rijst, brood en vlees. Na de vakantie zal ze wel weer aan het strakkere regime moeten wennen.

boquete

We willen nog een mooie wandeling maken in echt ruige natuur dus we rijden vanaf Boquete in anderhalf uur naar La Amistad, het grootste National Park van het land om er daar achter te komen dat als sinds augustus gesloten is. We zien ook direct waarom: huizen die half verwoest zijn, noodbruggen en enorme keien. Hier heeft de rivier enorm huisgehouden. We belanden in Guadalupe een dorpje op 1850 meter waar we alsnog twee uur wandelen. Echte jungle, helaas geen apen maar wel enorm veel vogels. De kolibries zijn zeer geïnteresseerd als we blijven staan komen ze echt naast je hoofd zoemen. Pzzz, psst, zoef en weg, je voelt gewoon de wind wat een enorm krachtige diertjes.

Bastimentos

Na Boquete is het alweer tijd voor zon: we gaan naar Bocas del Toro, een eiland archipel in de Caribische zee. Hier kiezen we voor het rustigere eiland Bastimentos. Geen verkeer: alleen een looppad, big momma’s die over het balkon hangen van hun gekleurde huizen en muziek luisteren. Veel inwoners zijn hier donker, afstammelingen van de slaven die hier gedropt werden en ze spreken een eigen taal. Het voelt vertrouwd en een beetje als Belize of de kust van Guatemala. We gaan beiden nog een dagje duiken, helaas zonder film- of fotobeelden wat onze net nieuwe GoPro is er na 3 weken al mee gekapt. Geen happy reisblogger dus. Verder bezoeken we diverse stranden en zien we hoe het dorp zich klaarmaakt voor carnaval. Met zwepen worden voorbijgangers door diablos  belaagd. De lokale jeugd, die later ook een diablo wil worden, verdedigt zich met stokken. Uiteindelijk worden na carnaval de diablos door de priester gevangen en vastgebonden en mogen de dorpelingen die door de diablos geslagen zijn, wraak nemen en de duivel uit de persoon onder het masker slaan. Deze traditie komt alleen hier en in Portobelo voor. Het voornaamste dat wij bij deze vreemde traditie in de gaten houden, is om niet in het gebied van de diablos te komen ;-).

Bastimentos

SONY DSCMorgen reizen we weer verder en gaat alweer onze laatste week in Panama in. Eigenlijk voelt het ook of het einde er al bijna is omdat we nu terug reizen langs een weg die we al kennen. We hebben nog twee korte stops van een nachtje en dan nog 5 dagen in Panama-Stad.

Hasta luego!

Share.

About Author

Tikva is fulltime blogger en oprichter van Gezin op Reis. Ze heeft meer dan 70 landen bezocht waarvan meer dan 30 met haar dochter (2013). Haar favoriete continenten zijn Europa, Latijns-Amerika en Azië. Ze begon de website in 2014 om ervaringen en tips voor (toen nog) reizen met een baby te delen. Inmiddels is Gezin op Reis de grootste website in Nederland over vakanties met kinderen wereldwijd. Jouw bron voor goede, betrouwbare informatie die jullie vakantie een stuk makkelijker maakt.

3 reacties

  1. Wat een leuke vakantie hebben jullie gehad! Alleen balen van je GoPro inderdaad. Maar leuke foto’s gemaakt en mooie herinneringen met je gezinnetje 🙂

  2. Leuk om je verslag te lezen van dit voor mij onbekende land!

    Balen van de gopro. Die lijkt zo onverwoestbaar als je sommigen hoort… En dat dat dan midden in je vakantie gebeurt.

    • Ja als we google moeten geloven komt het vaker voor waarschijnlijk al in de productie wat mis gegaan. Dus ga ervanuit dat we een nieuwe krijgen maar wel balen zo midden in de vakantie. In Nederland hebben we hem maar 1 dag getest en toen deed hij het wel gewoon maar hier gaf het direct problemen met vastlopen die steeds erger werden.

Leave A Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.